Follow us: Youtube Android App
Somersby Nepal
भारी हुँदैन दाह्री
९ पुष २०७३


जगदीश भण्डारी (३०) साथीकोमा गएर मेसिनले दाह्री काट्थे । कामविशेषले साथी एक महिनाका लागि घरबाहिर गए । उनलाई ब्लेडले दाह्री काट्न अल्छी लाग्यो । एक महिनामा नकाट्दा दाह्री लामै भयो । फेसबुकमा दाह्रीसहितको फोटो पोस्ट गरे । साथीले त्यही दाह्री भएको फोटो थाहै नदिई ‘नो शेभ नोभेम्बर’ प्रतियोगिताका लागि पठाइदिए । जगदीशलाई प्रतियोगितामा जानैपर्ने भयो । सहभागी भए । भाग्य भनौं या प्रतिभा– उनी सेकेन्ड रनरअप भए । उनलाई त्यसपछि दाह्रीको माया लाग्न थाल्यो । काट्न मन लाग्न छाड्यो । दाह्री पाल्न थाले । अहिले उनले दाह्री नकाटेको एक वर्ष नाघिसक्यो । अहिले त उनलाई दाह्री भारी हुँदैन ।

छेउमै बसेका अभिषेक राजसिंह थापा बोलिरहँदा जगदीश मायाले ‘एड्भोडियन कट’ दाह्री मुसारिरहन्थे ।

फोटोग्राफीका सोखिन जगदीश इतिहासका विद्यार्थी हुन् । उनी एकदिन साथीलाई लिएर दरबार हाइस्कुलबारे बुझ्न संस्कृतिविद् सत्यमोहन जोशीको घर पुगे । जोशीसँग कुराकानी गरे । उनीहरू त्यहीँ हुँदा दुई जना पत्रकार सत्यमोहनको अन्तर्वार्ता लिन पुगे । दुवै जना पत्रकारले दाह्री पालेका रहेछन् । जगदीशका साथीले पनि दाह्री पालेका । सत्यमोहनलाई एउटै ग्रुप जस्तो लागेछ ।

उनले फ्याट् भने, “तपाईंहरू दाह्री ग्याङ हो कि क्या हो ?”

कसरी जन्मियो ‘दाह्री ग्याङ’ ?..........